اگر قرار بود از بین تو و خودم یکی را بر گزینم ، هیچکدام را انتخاب نمیکردم و هر دویمان را به درک واصل کرده و تنهایی را برای خودِ به درک واصل شده ام بر می گزیدم...
من و تو هر دویمان ، هیچ کداممان نمیتوانیم جای تنهایی را برایم پر کنیم اما لا اقل تنهایی ام جای خود را که برای خودِ به درک واصل شده ام می تواند پر کند...
هه...ها...
همین برایم بس است...
برچسب:
نویسنده: آرمان رجبی